Rozgłośnia Zakładowa Elektrowni Turów ma już czterdzieści lat! Dyrektor Eugeniusz Mróz i Kierownik Wydziału Łączności Bogdan Ligoń w 1971 roku postanowili wykorzystać istniejącą na potrzeby Dyżurnego Inżyniera Ruchu sieć głośników, nie tylko do szybkiej komunikacji z obsługą bloków, ale i do przekazywania wiadomości załodze. Nie było to takie łatwe, bowiem oprócz prostych głośników nie było żadnego sprzętu profesjonalnego – ani magnetofonów, ani mikrofonów, ani przyzwoitego “patefonu”, a o pulpicie mikserskim też mało kto wtedy słyszał.

 

 

Pomieszczenia na pierwszym piętrze w Budynku Usług Technicznych zaadaptowano na potrzeby najpierw Radiosupełka, później Radiowęzła i służyły one do końca listopada roku 2000. Michał Legeżyński z Andrzejem Kośmickim i Michałem Sękiem skonstruowali i wykonali pulpit służący przez prawie piętnaście lat. Umieszczono w nim magnetofony MK 125 oraz adapter i postawiono obok Mechlabor 110b — cudo, którego przez wiele lat zazdrościli naszej Rozgłośni koledzy z pobliskiej KWB Turów i nie tylko oni — bowiem był to magnetofon profesjonalny, studyjny, zarekwirowany na granicy i odkupiony z Urzędu Celnego. Zatrudniono pracowników. Były to dwie panie: Janina Mastalerz i Barbara Jaroszewska.

 

Przez 39 lat informacje i programy przygotowywały w tym bardzo technicznym zakładzie — kobiety. W ciągu tych czterdziestu lat panie się zmieniały. Jedne pracowały dłużej inne krócej. Były to Halina Gierwielaniec, Krystyna Dąbrowska, Renata Śloderbach, Lidia Nolbert i pracująca do dziś Ewa Maciaszek. Pod koniec roku 2010 nowością na łamach Rozgłośni Zakładowej było pojawienie się męskiego głosu należącego do Pawła Duszy.

 

Przez wszystkie te lata zmieniało się wyposażenie techniczne, zmieniała się też forma i treść programów. Czy twórcy naszej Rozgłośni spodziewali się, że przetrwa ona tyle lat? Czy spodziewali się takiej rewolucji technicznej jeżeli chodzi o sprzęt?

 

Z początkiem roku 2011 zakończono gruntowną modernizację Rozgłośni Zakładowej. Obecnie audycje montowane są nieliniowo w specjalistycznym programie komputerowym, a nie, jako to było wcześniej, na mało precyzyjnych interfejsach czytników MiniDisc (MD).

 

 

Oprócz sposobu montażu audycji zmieniono też sposób jej emitowania. Sygnał audio podróżuje teraz po sieci IP, a nie drogą przewodową. Co to oznacza dla słuchaczy? Zauważalną poprawę jakości dźwięku, eliminację zakłóceń wielkoprzemysłowego środowiska energetycznego i sprawniejsze zarządzanie parametrami transmisji. Dla obsługi zaś zalety płynące z udoskonalenia Rozgłośni to przyjazne, duże możliwości konfiguracyjne sieci, ułatwiony i urozmaicony proces montażu audycji, a przede wszystkim cyfrowa precyzja sterowania urządzeniami nadawczo – odbiorczymi. Ścieżki muzyczne uwzględniając zapisy Umowy Licencyjnej na publiczne odtwarzanie utworów ze Stowarzyszeniem Autorów ZAIKS, dobiera się obecnie z bazy plików mp3, odchodząc od wgrywania ich z płyt CD. Do dyspozycji pracowników Rozgłośni oddano dwa stanowiska komputerowe, przy czym jedno z nich pełni rolę bazy utworów, a drugie to stanowisko montażowo – emisyjne wyposażone w niezbędne urządzenia i narzędzia.

 

 

Modernizacja Rozgłośni zakładowej to ukłon w stronę nowoczesnych, cyfrowych rozwiązań, które konsekwentnie wypierają starsze technologie. Celem zmodernizowania Rozgłośni było dostosowanie do bieżących technologii i wymagań. Stary, wysłużony już przewodowy system dystrybucji sygnału audio wymagał ciągłych poprawek i napraw.

Równie ważną część nowoczesnego systemu przekazywania informacji zajmuje system komunikatu głosowego z nastawni Dyżurnego Inżyniera Ruchu Energetycznego gdzie został zainstalowany nowoczesny pulpit, który nie wymaga już wielu prac konfiguracyjno – wdrożeniowych.

elturow_site